Το Διήγημα του Σαββάτου|| Γερμανικά Καμώματα του Γεώργη Διλμπόη

Με αφορμή όσα άκουσα να καταγγέλλει ο βουλευτής Κυριάκος Βελόπουλος, στον μόνο τηλεοπτικό σταθμό που δοξάζει την γλώσσα και την ιστορία μας, για τις κλεμμένες αρχαιότητες από τους Γερμανούς και το άρθρο του Κώστα Μαρδά (ΑΛΗΘΕΙΑ 17-4-12), θέλω να καταθέσω μια μαρτυρία κλοπής από τους Γερμανούς στην Χίο. Η μαρτυρία από τον αξέχαστο Γιάννη Περρή, την οποία και ζήτησα να επιβεβαιώσω από τον αυτόπτη μάρτυρα της κλοπής, τον πατέρα του κυρ Γιώργη Περρή. Ο κυρ Γιώργης κρατούσε με πάχτος το κτήμα και είχε την επιστασία και φροντίδα του αρχοντικού, που…

Περισσότερα

Ο ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΣ – Ευάγγελος Παραμερίτης

Εκείνο το πρωί, γύρω στις οκτώ, στο γραφείο του δημοτολογίου η συζήτηση του μεγαλύτερου σε ηλικία υπαλλήλου με τους άλλους συναδέλφους ήταν τα καθημερινά μικρά ή μεγάλα θαύματα, που γίνονται στη ζωή καθενός, μέσα από την πίστη στον Θεό που οδηγεί στο θαύμα. Αλλά και άλλων απροσδόκητων πραγμάτων στη ζωή που κανείς δεν περιμένει κι όμως συντελούνται κάθε στιγμή. Δεν είχε ολοκληρωθεί η συζήτηση όταν δυο μαυροντυμένες γυναίκες μπήκαν στο γραφείο. Η μια περασμένα εξήντα, φαινόταν ταλαιπωρημένη, η άλλη νέα, περίπου εικοσιπέντε. Στάθηκαν κοντά στο γκισέ και ζήτησαν πιστοποιητικό οικογενειακής…

Περισσότερα

Το Ελάφι της Λουκίας Αραπίδου

Το μεγαλόπρεπο ζώο στέκει σαν πετρωμένο κι αγναντεύει με την θλιμμένη του ματιά την απέραντη κοιλάδα που απλώνεται μπρος στα πόδια του. Από το πυκνό, καταπράσινο , δάσος ακούγεται μονάχα το θρόισμα των δέντρων. Το ζώο στέκει κι αφουγκράζεται για πολλή ώρα σαν κάτι να προσμένει, κάποιο ξένο ήχο σε τούτη την περιοχή της απόλυτης σιωπής. Ίσως κάποιος κίνδυνος ν’ απειλεί το μεγάλο κοπάδι του. Πρέπει να τρέξει, να προλάβει το κακό. Το γοργοπόδαρο ελάφι ξεμακραίνει λίγα μέςτρα, στέκει κι αφουγκράζεται ξανά. Τούτες τις μέρες  οι κυνηγοί θέρισαν το μεγάλο…

Περισσότερα

Καθαρή στον Παρθένη…

Αφήγημα Της Αγγελικής Συρρή – Στεφανίδου Να που ξημέρωνε κάποτε κι η Καθαρή Δευτέρα, η οποία έπρεπε, λέει, να ξεκινήσει με νηστεία και αποχή από κάθε διασκέδαση και γλέντι.  Μα… έλα που η παράδοση ήθελε να γίνεται μεγάλος σαματάς και πανηγύρι, ακριβώς για να παραχορτάσουμε πια χαρά, να καθαρίσουμε κι όσα απομεινάρια νοστιμιάς είχαν απομείνει στους τεντζερέδες και μπουχτισμένοι και κουρασμένοι να μπούμε στο πρόγραμμα της νηστείας και της προσευχής, χωρίς άλλες δικαιολογίες. Κατά το έθιμο, λοιπόν, την Καθαρή Δευτέρα έπιαναν οι γυναίκες κι έτριβαν τα τηγάνια και τα χαρανιά…

Περισσότερα

Το πανωφόρι του Τριαντάφυλλου Μυλωνά

Αδύνατο να μου κολλήσει ο ύπνος. Ξυπνητός ονειρευόμουνα την αυριανή μέρα. Θα μου αγόραζαν το πρώτο τρενς-κοτ. Το παλτό ήτανε πιο ακριβό γι αυτό προτιμήσανε τη μοντέρνα λύση. Που είναι και αδιάβροχο. Στη γωνία της τέταρτης παρόδου του κεντρικού εμπορικού δρόμου, ήτανε το κατάστημα με τα «έτοιμα ενδύματα». Επιστρατεύτηκαν οι δυο θείες, που μαζί με τη μητέρα μου, θα διάλεγαν το κατάλληλο «πανωφόρι». Ο καταστηματάρχης με κοίταξε από πάνω ως κάτω και ύστερα ξεκρέμασε το εμπόρευμα. Το άνοιξε και με την αυτοπεποίθηση πως είχε πετύχει τα μέτρα μου, «φόρεσε το»…

Περισσότερα

Ο Φερετζές της Τουρκάλας

Ανατολίτικο διήγημα του Ραούλ Ζεναλά Τα παλιά χρόνια και στην κοσμοπολίτικη και πλημυρισμένη πάντοτε από μουσικούς ήχους, στην Βαγδάτη, ζούσε μια πανέμορφη Τουρκάλα η Καΐρα κόρη πλούσιου εμπόρου. Και όσο μελαχρινές ήτανε όλες οι άλλες ανατολίτισσες τόσο άσπρη και ξανθιά ήτανε η Καΐρα με γαλανά μάτια. Μα όσο όμορφη κι’ αν ήταν κανείς δεν πήγαινε να τη ζητήσει σε γάμο κι αυτό γιατί τους άντρες που ήτανε γύρω της τους συγκρατούσε ο φόβος με τη σκέψη πως η Καΐρα που ήταν χαρά για τα μάτια παντρεμένη θα γινότανε κίνδυνος! Ζηλιάρηδες…

Περισσότερα

Ο ανοιχτός φάκελος του Αλέκου Χατζηκώστα

Είχαν τηρήσει και οι δύο την υπόσχεση που έδωσαν όταν αποχωρίζονταν. Τα δύο χρόνια που ήταν συγκάτοικοι σε εκείνη τη φοιτητική γκαρσονιέρα στην Αθήνα τους έδεσαν με νήματα αδιάσπαστα. Και φυσικά δεν ήταν μόνο η συγκατοίκηση. Ήταν και η κοινή ιδεολογία, οι κοινοί αγώνες αλλά και εκείνο το μοναδικό ταίριασμα στην ιδιοσυγκρασία τους… Ο καθένας τράβηξε τον δρόμο του μετά την αποφοίτηση. Εκείνος σε ακριτικό νησί του Αιγαίου. Αυτός σε πόλη της Μακεδονίας. Δεν σταμάτησαν όμως την επαφή τους. Τα πολύωρα τηλεφωνήματα προσπαθούσαν να γεφυρώσουν τα χιλιόμετρα ξηράς και τα…

Περισσότερα

«Η Ιστορία του Μωχάμετ Ντιν» του Ράντγιαρ Κίπλινγκ

Ευτυχισμένος άνθρωπος είναι αυτός που βλέπει στο σπιτικό του παιδάκια να κυλιούνται στα χώματα, να πηδάνε, να πέφτουνε και να κλαψουρίζουνε. Μιουνιχάντρα. Ήτανε μια παλιά , ξεφλουδισμένη, στραπατσαρισμένη και άχρηστη μπάλα του πόλο, ακουμπισμένη ανάμεσα στις πίπες μου που καθάριζε ο Ιμάμ Ντιν ο υπηρέτης μου. -Την θέλει αυτήν τη μπαλίτσα ο Ουρονογέννητος; Είπε αδιάφορα ο Ιμάμ Ντιν. Ο Ουρονογέννητος δεν σκοτιζότανε για την μπαλίτσα το πόλο αλλά παραξενεύτηκε. Τι να την θέλει ένας υπηρέτης; -Με την άδεια της ευγενείας σας, έχω ένα μικρό γιό. Είδε την μπάλα και την…

Περισσότερα