Που πάνε τα όνειρά μας; της Τζένης Συρρή- Χαννάκη

 (Που πάνε τα όνειρα μας σαν πεθάνουμε; Λαπαθιώτης) Μα, ω ποιητή, τα όνειρα των ζωντανών που πάνε; Που τάχα λες να κρύβονται σαν τα ποδοπατάνε; Σαν κλέβεται ένα όνειρο, κάποια ζωή τελειώνει, για την ανάσταση νεκρών δεν φτάνει μια συγνώμη. Κι ας σειέται η γη συνθέμελα. Ολάνθιστη τη φύση μόνο το χέρι του όνειρου μπορεί να ζωγραφίσει. Κι ας έρθει ο ήλιος να το δει, ταξιδευτής αιώνιος, κείνος που μένει αθάνατος, θα σου το πει, ειν’ ο πόνος. Σαν κλέβεται ένα όνειρο και ψέμα να’ ναι ακόμα, χτυπά δική του…

Περισσότερα

Ίσως να μη σε είδα της Τζούλιας Παπά

Ίσως να μη σε είδα.. Ίσως να μη σε γνώρισα ποτέ.. Ίσως όλη σου η ύπαρξη να είναι δημιούργημα της φαντασίας μου.. Ίσως να μην άκουσα τη φωνή σου να ψιθυρίζει το όνομά μου.. Ίσως και να μην άγγιξα το πρόσωπό σου ποτέ.. Ίσως ήσουν πλάσμα της φαντασίας μου.. Ίσως να μη γεύτηκα ποτέ το φιλί σου.. Ίσως να μην ονειρεύτηκα μέσα στην αγκαλιά σου.. Ίσως να μην είδα τη γαλήνη στο πρόσωπό σου καθώς κοιμόσουν.. Ίσως να ήταν όλα ένα ψέμα.. Ένα παιχνίδι του μυαλού.. Ένα παιχνίδι φαντασίας.. Μα…

Περισσότερα

20 Νοεμβρίου| Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

20 Νοεμβρίου του 1989 η ημέρα που η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε την σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού. Σύμβαση που δεν έχουν επικυρώσει τα κράτη των ΗΠΑ και Σομαλίας, η δε χώρα μας την επικύρωσε στις 2 Δεκεμβρίου 1992 με τον νόμο 2101. Η σύμβαση περιέχει 54 άρθρα που καλύπτουν όλα τα δικαιώματα των παιδιών και χωρίζονται σε 4 τομείς: Δικαιώματα επιβίωσης – Ανάπτυξης – Ποροστασίας – Συμμμετοχής. Πόλεμοι, βορβαδισμοί, ορφάνεια, προσφυγιά, δουλειά από παιδική ηλικία, έλλειψη εκπαίδευσης, κακοποίηση διαφόρων μορφών… καθιστούν την σύμβαση κενό γράμμα. Αν προσθέσουμε…

Περισσότερα

Η Λίμνη του Γιώργου Χριστοδουλίδη

Η Λίμνη Έχει να βρέξει δυο αιώνες κι η γη παρακαλά το νερό. Περπατώ εκεί όπου κάποτε ήτανε λίμνη όπως περπατά κανείς εκεί όπου κάποτε ήταν αγάπη. Σκασμένο χώμα, τετραγωνικό όσα ψάρια δεν σάπισαν έβγαλαν πόδια έγιναν ερπετά. Λίμνη, της εκμυστηρεύομαι, δεν θα μπορέσω ποτέ να ξεφύγω από εκείνο που ήσουν την ώρα που απελπισμένα δέντρα πριν γείρουν και πέσουν με ουρλιαχτό ασύλληπτο υψώνουν τα τρομώδη χέρια τους μέχρι τον ουρανό ξεκοιλιάζοντας τα άδεια ασκιά του. Ταξίδι… στην Κύπρο σήμερα για να συναντήσουμε τον ποιητή Γιώργο Χριστοδουλίδη, έναν από τους…

Περισσότερα

Ανέκδοτο ποίημα της εκλεκτής Χίας πεζογράφου και ποιήτριας Αγγελικής Συρρή – Στεφανίδου

ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ (Ανέκδοτο) Τα φωτεινά χαμόγελα της νιότης πώς μοιάζουν με των μπουμπουκιών τα μισάνοιχτα πέταλα! Τα μάτια που λάμπουν  κι από τη χαρά της φρεσκάδας υγραίνονται πως μοιάζουν με τα νιόφερτα χελιδόνια που σπαθίζουν τη συγκίνηση! Τα τραγανά χείλη  που τη μοσχομυριστή ανάσα κυβερνούν δες πώς  ανοίγουν σε μια υπόσχεση προσδοκώμενης ευτυχίας! Κι εκείνες οι κρυμμένες υποσχέσεις που υπονοούνται, εκείνες οι προσχεδιασμένες χαρές που αναμένονται, εκείνες οι απονενοημένες επαναστάσεις που κρύβονται, εκείνοι οι πόθοι , οι έρωτες , οι αγάπες κι οι θυσίες που περιμένουν να χαριστούν, εκείνα τα…

Περισσότερα

Έρχεσαι του Ηλία Κεφάλα

Ἔρχεσαι σὰν τὴν νύχτα μὲ τὰ μαλακὰ φτερά της Καὶ εἶσαι ἐσὺ ποὺ καταλαμβάνεις Κάθε κενὸ τοῦ ἐξαπλωμένου χώρου Εἶσαι αὐτὴ ποὺ ἐπιβάλλεται καὶ διαρκεῖ Αὐτὴ ποὺ κυριαρχεῖ Γιατὶ μένεις μόνη ὡς πλατυτέρα τοῦ θόλου Καθολικὴ καὶ πανδαιμόνια Ἔρχεσαι καὶ εἶσαι ἡ μία καὶ ἡ μοναδικὴ Ἡ μία καὶ ἡ παντοτινὴ Ἡ ἀναλάμπουσα μέσα ἀπὸ τὴν στάχτη Κι ἐγὼ μαζί σου τότε Τάσσομαι καὶ ὑποτάσσομαι Ἐνδύομαι καὶ ὑποδύομαι Τὴν αὔρα τῶν μυστηρίων σου Φέγγω Η. Κ. [Aνέκδοτο] Ανέκδοτο, λοιπόν, ποίημα του εξαίρετου των γραμμάτων λόγιου του Ηλία Κεφάλα φιλοξενεί με…

Περισσότερα

Το Τελευταίο Δάκρυ Σου του Λευτέρη Πυκνή

Το τελευταίο βλέμμα σου κτύπησε την καρδιά μου μου έδειχνε το δρόμο σου να φεύγεις μακρυά μου. ………. Με αγωνία κοίταζες βαθειά μεσ’ την ψυχή μου να χάνονται τα όνειρα που έπλαθες μαζί μου. ………. Πρώτη φορά με έβλεπες αδύναμος να είμαι να φέρω πίσω στη ζωή το σώμα που πονούσες. ………. Το δάκρυ σου εκύλησε πάνω στο μάγουλο σου κατάλαβα πολύ καλά τι είχες στο μυαλό σου. ………. Χάος απλώνεται παντού πέφτει βαθύ σκοτάδι κόμπος μου σφίγγει την καρδιά μούρχεται παραζάλη. ………. Να πάρω ανάσα δεν μπορώ θάμπωσε το…

Περισσότερα

Μαύρος Καθρέφτης της Μάριον Χωρεάνθη

Σε δυο κόσμους περπατώ και στα σύνορα τους αλητεύουν οι άγγελοι δίχως τα φτερά τους. Σε τοπίο ασπρόμαυρο και σκιτσαρισμένο τα μεσάνυχτα γυρνώ και τους περιμένω. ………. Σκοτεινή της μοίρας μου πένθιμη ηλακάτη, στις πληγές μαράθηκε το αίμα και το αλάτι, με παράπονο βραχνό και φτιαγμένο ζάρι καίγεται η άρρωστη ψυχή, σβήνει το φεγγάρι. ………. Αξημέρωτες μετρώ νύχτες και φοβάμαι. Κομματάκια κρύσταλλο ο κόσμος που θυμάμαι κι όλα μου τα μυστικά τα’ χω φυλαγμένα σ’ όνειρα ξιπόλητα και κουρελιασμένα. ………. Μαύρο χάδι, μαύρο φως, μαύρο πεφταστέρι, δάκρυ από φθινόπωρο στο…

Περισσότερα

Σκάρτη Ζωή

Σκάρτη ζωή χωρίς πυξίδα τρέχει στο χρόνο, άδειο τρένο και εγώ στα νυσταγμένα φώτα σ’ ένα σταθμό σε περιμένω… Ξένοι διαβάτες προσπερνάνε, σ’ ένα τοπίο που ερημώνει, η νύχτα απλώνει τα φτερά της κι η μοναξιά βαδίζει μόνη… Μα μη μου πεις ξανά τα ίδια για τo καιρό π’ όλα τ’ αλλάζει, βροχή το σύννεφο στο χώμα κι ο κόσμος μια σκεπή που στάζει… ……………………………………………. Μια τόση δα σταγόνα δάκρυ τ’ άγιο μου βλέμμα πλημμυρίζει, σαν μια χαρά τραυματισμένη στη γη που ανάποδα γυρίζει… Γιώργος Δ. Μπίμης

Περισσότερα

Της νιότης του Δημήτρη Μελαχροινούδη

Ήταν τ’ αγιού Γιωργιού, νύχτα τ’ Απρίλη της Μάρως σα φίλησα τα ολόδροσα χείλη. ………………… Elle ambrassa moi et dit: de vous aime  beacoup etre avec vous dans la nuit mon ame et mon amour. (Μ΄αγκάλιασε και μου΄πε: Σ’ αγαπώ πολύ τις μάγες τούτες νύχτες αγάπη μου ακριβή). ………………. Από κείνη την νυχτιά δεν μπορώ να’ συχάσω, της Μαίρης τη θωριά πασχίζω να ξεχάσω. ………………. Τη σκέψη μου πήρε τον κάθε λογισμό, αχ μόνο μ’ αφήκε και τώρα πονώ. Στου κυμάτου τον αφρό, στου φύλλου το φλιφλίδισμα, στ’ αντιλάλου τον…

Περισσότερα