Κώστας Μαρδάς| Ποιήματα τρία για τα παιδιά και όχι…

Φιλοξενούμενος ο ποιητής Κώστας Μαρδάς   α. ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡ « 1.Πιέσατε το κομβίον ορόφου μόνον όταν αι θύραι είναι κλεισμέναι καλώς» Τόσα λουλούδια υμνολογούν και δεν μας θεραπεύουν «2. Εάν ο θαλαμίσκος σταματήση μεταξύ δύο ορόφων μην επιχειρήτε να εξέλθετε αλλά πιέσατε το κομβίον κινδύνου» Τόσοι νεκροί ολόγυρα και δεν μας συνετίζουν «3. Μη βιάζετε τας θύρας» Τόσες γυναίκες φλέγονται κι οι  άνδρες λαϊκίζουν «4. Εξέρχεσθε του θαλαμίσκου μόνο όταν ούτος σταματήσει εντελώς και κανονικώς προ της στάσεως» Τόσοι Θεοί ομοηχούν μα δεν επενεργούνε «5. Μην χρησιμοποιείτε ασκόπως το κομβίον στάσεως…

Περισσότερα

Χίος Καλό Καλοκαίρι!

Γράφει η Τασσώ Γαΐλα Υπάρχει ωραιότερος αλήθεια τρόπος να ευχηθείς Καλό Καλοκαίρι από το ‘πάντρεμα’ ενός ποιήματος με έναν πίνακα ζωγραφικής; Αυτό σκεφτήκαμε και πράξαμε εμείς –το site diafaneia.com-  για να ευχηθούμε στους πιστούς φίλους της στήλης ΠΟΙΗΣΗ καθώς και σε όλους τους αναγνώστες του site αλλά και της έντυπης εφημερίδας «Χιώτικη Διαφάνεια» : ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ… … με το ποίημα ενός  Μακεδόνα ποιητή-από τη Βέροια- του Αλέκου Χατζηκώστα και τον πίνακα ζωγραφικής  ενός ζωγράφου-από τον Πειραιά- του Μανώλη (Εμμανουήλ) Μαντά.   Βαρκάδα τον Ιούνη Μπήκε πάλι ο Ιούνης με ιδρωμένες…

Περισσότερα

ΠΟΙΗΣΗ Ποιητής Μιχάλης Μπουρμπούλης

Γράφει η Τασσώ Γαΐλα Φιλοξενούμενος  σήμερα της στήλης ΠΟΙΗΣΗ ο εξαίρετος Μιχάλης Μπουρμπούλης, Ποιητής, Συγγραφέας, Στιχουργός. Πολυσχιδής και ιδιόμορφη προσωπικότητα ο Μιχάλης Μπουρμπούλης αναμφίβολα είναι ένας από τους δημιουργούς της Τέχνης που θα αφήσει το σημάδι του έντονα στα γράμματα , λόγιος που έγραψε και γράφει μια ξέχωρη μοναχική πορεία με το παράδοξο της υπόθεσης παρά την συνειδητή του ιδίου επιλογής μοναχικού βίου, να είναι κυκλωμένος από την αναγνωσιμότητα, τους θαυμαστές και αναγνωστικό κοινό που τον ακολουθεί πιστά στην λογοτεχνική του πορεία. Περισσότερο γνωστός στο πλατύ κοινό  ο Μιχάλης Μπουρμπούλης…

Περισσότερα

Άτιτλο – Takis Panos

Γιατί μικρή μου θλίβεσαι  σαν με κοιτάς  έτσι μισόγυμνο  μες τα κουρέλια μου τ’ απομεινάρια του δικού μου χρόνου Σώπα, σώπα πια, μη κλαις σαν μ’ είδες έτσι πληγιασμένο  μη κλαις  για τούτες τις πληγές μου  στα αγκάθια της αγάπης μου περπάτησα ανυπόδητος  τα ματωμένα πόδια μου απ’ αγάπη μη σκύψεις να φιλήσεις τ΄ αρώματα των λουλουδιών πως να αγκαλιάσεις μη με ρωτάς Μη με λυπάσαι τώρα, μη μ’ αγκαλιάσεις πια το ματωμένο πανωφόρι μου με τις νωπές κηλίδες αίματος δε στο χαρίζω Μη κλαις και μη μαραίνεσαι  για με…

Περισσότερα

ΑΦΙΕΡΩΜΑ| Κατερίνα Γώγου

Κατερίνα Γώγου Ηθοποιός- Ποιήτρια 1 Ιουνίου 1940 – 3 Οκτωβρίου 1993 Θα ‘ρθει καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράγματα να το θυμάσαι Μαρία θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη Μη βλέπεις εμένα μην κλαις εσύ είσαι η ελπίδα Άκου, θα ‘ρθει καιρός που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς δε θα βγαίνουν στην τύχη δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές με γερμένους απ’ έξω και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε δε θα ‘μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια Οι άνθρωποι, σκέψου, θα μιλάνε με χρώματα…

Περισσότερα

Χάρτινη Βαρκούλα της Χρυσούλας Σπυρέλη

ΧΑΡΤΙΝΗ ΒΑΡΚΟΥΛΑ “όπου θέλει το κύμα μαζί του θ᾿ αράξεις” (Κ. Χατζόπουλος, ‘Απλοί τρόποι’, 1920). Βάρκα το βράδυ στο βυθό μπλέκει με τ’ όνειρό μου Δεν άραξες. Δεν άραξα. Στην κουπαστή γερμένοι αγκαλιά το φουσκωμένο κύμα ανάποδα μας τίναξε ναυάγια φρικτά μέσα στα βράχια βάραθρα, τα σκοτεινά εκεί μας εταξίδεψε απελπισμένη η βάρκα.  (βαρκούλα από λευκό χαρτάκι η ψυχούλα σου τώρα, Καλέ μου, έλα – ώρα που δίνει ο ήλιος τη χρυσή κλωστή- με χέρια παιδικά να με διπλώνεις χάρτινη και να με ρίχνεις στο νερό να ’ρχονται κι άλλες…

Περισσότερα

Κώστας Βασιλάκος – Ονείρου απόπλους

  Ονείρου απόπλους * Ξεμακραίνει τούτη η σχεδία, μισοκαρφωμένη, λειψή από καρφιά και σανίδια. Δυο μαδέρια από κατεδάφιση όλο και όλο το σκαρί. Φύλλα κίτρινα στολισμένη, με τις ρίζες ρηχές και με μια σχισμένη σημαία, ίδιο κουρέλι, τυλιγμένη στα κομμένα πόδια. Πιο κει το κεφάλι δαφνοστεφανωμένο, πεταμένο σ’ ένα σάπιο τελάρο από ψαριά στο σκοτάδι. Αραιά και πού κελεύσματα  από την στεριά, άνισος αγώνας, σπασμένα κουπιά, ανάποδες ρότες κατά τα βράχια, κατά του μηδενός τον ορίζοντα. Ένα μανιάτικο μοιρολόι σχίζει της πέτρας τα φτερά, μια κρητική μαντινάδα πενθεί του έρωτα…

Περισσότερα

Ξέχασε το

Της Κωνσταντίνας Σούλα- Τσαφαρά Τίτλος: Ξέχασε το   Είπες ότι θα μ’ αγαπάς με κοίταξες στα μάτια απλά κι εγώ σε πίστεψα ύστερα είπες Ξέχασε το. ………. Μ’ έμαθες τι είναι η αλήθεια μου έδωσες το χέρι και είπες θα είμαι δίπλα σου και μετά μου είπες Ξέχασε το. ………. Μου έμαθες το φώς και μου είπες Μη φοβάσαι θα είμαι εγώ ο ήλιος που θα σε φωτίζει και μετά μου είπες Ξέχασε το. ………. Εγώ όμως δεν ξέχασα και δεν θα ξεχάσω ποτέ. Υπογραφή : Κωνσταντίνα Σούλα – Τσαφαρά.…

Περισσότερα

Αναστασία Κατσικογιάννη-Μπάστα|| Αριστοτέλης –Ηθικά Νικομάχεια «Έτι ο φρόνιμος το άλυπον διώκει, ου το ηδύ»

Αριστοτέλης- Ηθικά  Νικομάχεια «Έτι ο φρόνιμος το άλυπον διώκει, ου το ηδύ» Να είσαι φρόνιμη .. Μου λένε να είμαι φρόνιμη ..Φρόνιμοι είναι οι φοβισμένοι που τρέμουν τη ζωή . Φρόνιμοι είναι οι δειλοί που δεν τολμούν . Φρόνιμοι είναι οι κακοί που κρύβουν την άβυσσο της ψυχής τους . Φρόνιμοι είναι οι αμετροεπείς που προσποιούνται . Φρόνιμοι είναι αυτοί που επικαλούνται το προσωπείο της καλοσύνης και του ήθους . Φρόνιμοι είναι οι υποκριτές μιας ανύπαρκτης ευτυχίας . Φρόνιμοι είναι αυτοί που συμβιβάστηκαν. Επαναστατώ και δεν βολεύομαι. Επαναστατώ ενάντια στην…

Περισσότερα

Βαβέλ – Παναγιώτης Τζαννετάτος

Κατάντησε  η  ζωή μας  μία απέραντη πολιτεία τώρα που η σκέψη  μας  γυρνά  στο  σήμερα και άλλος  δρόμος δεν υπάρχει  να χαράξεις πάρα  μόνο   μια  ανηφορική  ευθεία  από την ύλη  ως τον κόσμο των ιδεών. Άγνωστες γλώσσες  άγνωστες  φυλές   χωρίς  συγγένεια μεταξύ τους  κάτω  από  έναν  κοινό  Θεό χτίζοντας σπίτια  στα υπόγεια  του ουρανού να κατοικήσουν  ανοίγοντας δρόμους  να περάσει   την επόμενη  μέρα  ο φόβος από  κει  σε τόπους  άγονους να αφήσει το σπέρμα του   η πέτρα  γίνεται λόγος ο λόγος  πνεύμα και ο άνθρωπος   βαφτίζεται σε αυτό. Για…

Περισσότερα