ΑΦΙΕΡΩΜΑ| Κατερίνα Γώγου

Κατερίνα Γώγου

Ηθοποιός- Ποιήτρια

1 Ιουνίου 1940 – 3 Οκτωβρίου 1993

Θα ‘ρθει καιρός
που θ’ αλλάξουν τα πράγματα
να το θυμάσαι Μαρία
θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα
εκείνο το παιχνίδι που τρέχαμε
κρατώντας τη σκυτάλη
Μη βλέπεις εμένα μην κλαις
εσύ είσαι η ελπίδα
Άκου, θα ‘ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουν γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
δεν θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απ’ έξω
και τη δουλειά θα τη διαλέγουμε
δε θα ‘μαστε άλογα
να μας κοιτάνε στα δόντια
Οι άνθρωποι, σκέψου,
θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές :
απροσάρμοστοι, καταπίεση,
μοναξιά, τιμή, κέρδος, εξευτελισμός
για το μάθημα της Ιστορίας
Είναι Μαρία, δε θέλω να λέω ψέματα,
δύσκολοι καιροί και θα’ ρθουνε κι άλλοι
δε ξέρω, μην περιμένεις κι από μένα πολλά
τόσα έζησα, τόσα έμαθα, τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κράτησα καλά
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος
Θα την αλλάξουμε τη ζωή
…παρ’ όλα αυτά Μαρία.

……………………………..

Κατερίνα Γώγου: Ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Απόφοιτος της Σχολής  του Τάκη Μουζενίδη και σύζυγος του σκηνοθέτη  Παύλου Τάσσιου. Απέσπασε το Α’ βραβείο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την ερμηνεία της στην ταινία Το βαρύ πεπόνι το 1977, ταινία σε σκηνοθεσία του Παύλου Τάσσιου.

Συγγραφέας και ποιήτρια, αντισυμβατική ποιήτρια με επαναστατικότητα και αναρχισμό στο στίχο της. Συλλογές της:

Τρία κλικ αριστερα/1978, Το ξύλινο παλτό/1982, Απόντες/1986  κλπ.

Ιδανική αυτόχειρας η Κατερίνα Γώγου αυτοκτόνησε στις 3 του Οκτώβρη του 1993 και σε ηλικία μόλις των 53 ετών….

Κείμενο

Τασσώ Γαΐλα

Αρθρογράφος-Ερευνήτρια.

 

Σχετικές δημοσιεύσεις

Αφήστε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.